นับอีกรอบอ่ะ

เมื่อวานล้มเหลว..แต่ยังไม่ล้มเลิก เอิ๊กๆๆ
ใกล้จะถึงวันเกิดตัวเอง มีแต่คำถามว่า"อยากได้ของขัวญอะไร"
อืมม์ แล้วถ้าบอกว่าอยากได้ "เพชรสักสิบกะรัต" เค้าจะหาให้มั๊ยเนี่ย..

ของขวัญที่อยากได้อ่ะหรอ.."ใบขับขี่" อ่ะ เพราะมันจำเป็นเหลือหลาย
รถก็มีแล้ว หลายคันด้วย(แต่มะช่ายของเรา) เมื่อคืนคุงสามีก็ถามว่า..
ชอบมั๊ยเฟี๊ยต 500 ชอบสีอะไร ถ้ามีใบขับขี่มะไหร่เค้าจะซื้อให้ เฮ้ออออ
รู้อยู่แล้วว่าคุงสามีอ่ะ ให้รถใหม่อยู่แล้วล่ะ คุณแม่สามีก็เสนอรถใหม่ให้
ตั้งแต่เริ่มเรียนแล้ว มีแต่คนเอาของมาล่อ แล้วฉ๊านจะสอบผ่านมั๊ยเนี่ย..
คิดหนักเรยย เพราะถ้าต้องย้ายไปบาซาโน่ ต้องขับรถขึ้นเขา งืมๆๆ

เรื่องบาซาโน่ คุงสามีบอกว่า..เพื่อนๆที่เวนิสเยอะแยะ แล้วจะย้ายได้หรอ
เค้าห่วงเรา..กลัวเราเหงา(ช่ายป่าวว๊า) กลัวเรามะมีเพื่อนล่ะม้าง...
เอาเถอะ เรื่องนั้นเป็นเรื่องของอนาคต ค่อยๆดูไปล่ะกัน

วันนี้หวังว่าจะไม่หลุด..จะอดทน..จะผ่านพ้นมันไปด้วยดี(มั๊ยน๊า)

นับหนึ่ง

วันนี้ตื่นแต่เช้า..หมอกหนามากๆ มองออกไปข้างนอก
ไม่เห็นอะไรเลย เจ้าลูกชายเน่โร่ เรียกตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่..(มันซ่าส์มาก)
เช้นนี้กินอะไรไปบ้างเนี่ย...กาแฟแก้วนึง,เม็ดแมงลักแก้วนึง,นมแก้วนึง
กลางวันคงกินข้าวกับปลาเค็ม...ผลไม้

แล้วหิมะก็จากไป

เช้านี้อากาศค่อยข้างดี แดดจ้าเชียว

วันนี้ต้องไปซุปเปอร์มาเก็ต จัดการเรื่องรูป

ไปเอาสัญญาเช่าคอนโดที่เยโซโล่...

แล้วทำไรอีกว่า..

อ่อ ต้องรีดผ้าอีกกองพะเนิน

เพราะว่าวันเสาร์ มีคิวยาวนอกบ้าน

ไม่รู้บ่ายนี้หิมะจะตกอีกหรือเปล่า..

ตอนนี้มองไปข้างนอกสวนสวยจังเลย

Vetrego 13.45

sono tornato a casa con bici...

molto stanca e fame..

Ma, c'e roba da fare

non ho tempo pre ucire...

..mi dispiace..

ประเดิม

และ..แล้ว...
ก็สร้างบล็อกได้ดังใจ
ยู้ฮู้....เอาเป็นว่าจะเขียนไดอารี่
ในแบบของตัวเองล่ะกันนะ..